Pobierz PDF Poleć artykuł Drukuj
Przedsiębiorczość Akademicka
Przedsiębiorczość akademicka jako kluczowy element narodowej polityki innowacyjnej na przykładzie Akademickiego Inkubatora Przedsiębiorczości przy Uniwersytecie Gdańskim
Podstawowym celem narodowej polityki innowacyjnej jest kreowanie możliwości, które sprzyjają pomyślnej ekonomicznie eksploatacji nowych pomysłów poprzez obniżanie progu trudności i eliminowanie ryzyka podejmowania działalności innowacyjnej. Innowacyjność uzależniona jest od wdrażania innowacji, ich upowszechniania oraz wpływu na rozwój społeczno-gospodarczy.[1]
Niska innowacyjność polskiej gospodarki wymusza poszukiwania odpowiedzi na pytanie: w jaki sposób przekształcić innowacyjne idee w komercyjne przedsięwzięcia zakończone sukcesem? Aby odpowiedzieć na to pytanie należy dokonać diagnozy innowacyjności polskiej gospodarki, ze szczególnym uwzględnieniem jej słabych stron. Ze względu na fakt, że problematyka niskiej innowacyjności polskiej gospodarki jest dość często opisywana w literaturze, w niniejszym opracowaniu zaakcentowane zostaną najistotniejsze bariery w podnoszeniu innowacyjności polskiej gospodarki. Należy do nich:[2] słaba współpraca między sferą nauki a przedsiębiorstwami, niska świadomość roli innowacyjności w rozwoju gospodarczym, niski poziom innowacyjnej kultury organizacyjnej, niedostateczne powiązanie systemu edukacji z rynkami pracy, utrudnione warunki prowadzenia innowacyjnej działalności gospodarczej (np. obciążenia fiskalne, biurokracja, słabość sądów), słaby popyt na innowacyjne rozwiązania, ale też niskie nasycenie gospodarki nowoczesnymi technologiami i opóźnienia w tworzeniu społeczeństwa wiedzy i budowaniu innowacyjnej gospodarki wiedzy. Czy choć po części receptą na te słabości może być przedsiębiorczość akademicka? Celem opracowania jest wykazanie, że odpowiedź na to pytanie jest twierdząca.
Powszechnie przyjmuje się, że przedsiębiorczość akademicka to wszelkiego rodzaju zaangażowanie placówek naukowych, pracowników naukowych, pomocniczych i administracji, doktorantów i studentów w działalność gospodarczą. W rozumieniu klasycznym natomiast przedsiębiorczość akademicka wiąże się dodatkowo z włączeniem uczelni do zbioru instytucji kluczowych dla kształtowania w społeczeństwie przedsiębiorczości poprzez tworzenie przedsiębiorstw przez absolwentów i pracowników naukowych. W węższym ujęciu będzie ograniczona do angażowania się pracowników nauki w tworzenie nowych przedsiębiorstw tzw. spin-out.[3]
Dr hab. Sylwia Pangsy-Kania
Pobierz dokument przedsiebiorczosc_doc
